MĄDROŚĆ SYRACHA
Rozdział: |Wstęp| |1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|14|15|16|17|18|19|20| |21|22|23|24|25|26|27|28|29|30| |31|32|33|34|35|36|37|38|39|40| |41|42|43|44|45|46|47|48|49|50| |51|

1 Szczęśliwy mąż, który nie potknął się ustami
i nie jest przybity smutkiem grzechów.
2 Szczęśliwy, którego własna dusza nie potępia
i kto nie stracił swojej nadziei.

Zazdrość i skąpstwo

3 Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem,
a sknerze na co pieniądze?
4 Ten, który gromadzi od ust sobie odejmując, dla innych gromadzi,
a z jego dostatków inni wystawnie żyć będą.
5 Kto jest zły dla siebie, czyż będzie dobry dla innych? -
nie ucieszy się on swoimi pieniędzmi.
6 Nie ma gorszego człowieka niż ten, który jest sknerą dla siebie samego,
i to jest odpłatą za jego przewrotność:
7 jeśli coś dobrego zrobi, przez zapomnienie to uczyni,
a na ostatek okaże swą przewrotność.
8 Zły jest, kto zazdrosnym okiem patrzy,
odwraca oblicze i z góry spogląda na innych.
9 Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada,
a niegodziwa przewrotność wysusza duszę.
10 Oko złe zazdrości chleba,
i brakuje go na jego stole.
11 Synu, stosownie do swej zamożności, staraj się o siebie,
a ofiary Panu godnie przynoś!
12 Pamiętaj, że śmierć nie zwleka,
a przymierze Szeolu nie zostało ci odkryte.
13 Zanim umrzesz, czyń dobrze przyjacielowi
i według swej możności wydobądź coś i daj mu!
14 Nie pozbawiaj się dobra dzisiejszego,
a przedmiot szlachetnego pożądania niech cię nie mija!
15 Czyż zostawisz drugiemu owoc swoich prac
i trudy twoje na podział losem?
16 Dawaj, bierz i staraj się o rozrywki dla siebie,
albowiem w Szeolu na próżno szukać przyjemności.
17 Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie,
i to jest odwieczne prawo: "Na pewno umrzesz".
18 Jak gęste liście na bujnym drzewie,
jedne spadają, a drugie wyrastają,
podobnie pokolenia ciała i krwi,
jedno umiera a drugie się rodzi.
19 Każde dzieło podlegające zepsuciu przepadnie
i razem z nim pójdzie jego wykonawca.

Szczęście mędrca

20 Szczęśliwy mąż, który się ćwiczy w mądrości
i który się radzi swego rozumu,
21 który rozważa drogi jej w swym sercu
i zastanawia się nad jej ukrytymi sprawami.
22 Wyjdź za nią jak tropiciel
i na drogach jej przygotuj zasadzkę!
23 Kto zaglądać będzie przez jej okna,
kto słucha przy jej drzwiach;
24 kto zamieszka blisko jej domu
i wbije kołek w jej ściany;
25 kto postawi namiot swój przy jej boku -
ten zajmie miejsce w szczęśliwym mieszkaniu,
26 postawi swe dzieci pod jej dachem
i pod jej gałęziami będzie przebywał.
27 Ona zasłoni go przed żarem
i odpoczywać będzie w jej chwale.

POPRZEDNI ROZDZIAŁ (Syr 13) NA POCZĄTEK ROZDZIAŁU (Syr 14) NASTĘPNY ROZDZIAŁ (Syr 15)
POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ POWRÓT DO MENU PISMO ŚWIĘTE